Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!
11 december 1938, Polygoon Hollands Nieuws (producent) / Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid (beheerder)
‘Mijn Vissersmeisje’
Stap in, niet langer dralen
Want wij steken van wal
In ’t licht der manestralen.
Wat de vangst wezen zal?
Trek stevig aan het touwtje
Haal mee de netten in
Dra ben je vissersvrouwtje
Is dat wel naar je zin?
O, hoor de golfjes kabb’len
Tegen slagzijde aan
Zo gaat ook door jouw babb’len
Vol gloed mijn harte slaan!
Stuur naar de oever henen,
Zit naast mij in het zand,
Dan zing ‘k als een Sirene
Voor jou alleen aan ’t strand!
Mijn vissersmeisje
Kom waag het reisje
Zing van mijn wijsje
Het blij refrein
Het vissersleven
Kan vreugde geven
Wendt dan de steven
’t Zal heerlijk zijn!
Aan boord zijn nu de netten:
Zie de vissen vol glans
Die spart’lend zich verzetten
Met hun zilveren dans!
Kijk eens daar in den hoge,
Sterren in lichte nacht
Blauw als je mooie ogen
Waar steeds mijn hart naar smacht.
Entangled in their own nets, the boetsters continue to work undisturbed. In their search for holes to repair, they only find themselves. Women and girls, frozen in time, unknown individuals who are suddenly in the light.
The collection of postcards in her work Bij de Vleet, dating between 1920 and 1950, bear the silent echoes of the past: handwritten messages, stamps and seals that make visible the traces of their long journey through time.
Eén reactie op “Hello world!”
-
Hi, this is a comment.
To get started with moderating, editing, and deleting comments, please visit the Comments screen in the dashboard.
Commenter avatars come from Gravatar.
Laat een antwoord achter aan A WordPress Commenter Reactie annuleren